Zamek Oporowskich

Zapewne wielu ze zwiedzających ziemię łódzką nie przypuszcza, że znajdują się tu zakątki tak urocze jak zamek w Oporowie. O jego urodzie przesądzają niewielkie rozmiary oraz piękne położenie w otoczonym fosą starym parku. Powstanie siedziby łączy się z jednym z czołowych rodów ziemi łęczyckiej - Oporowskich herbu Sulima. Przed 1425 rokiem wojewoda łęczycki, Mikołaj Oporowski, rozpoczął budowę zachowanego do dziś zamku, zakończył ją przed 1450 rokiem jego syn, Władysław, późniejszy prymas i arcybiskup gnieźnieński. Był to czas największego znaczenia rodziny - Władysław Oporowski był zaufanym doradcą dwóch pierwszych Jagiellonów, autorem polityki polskiej wobec Krzyżaków. W początku XVII wieku zamek przeszedł jako posag w ręce Tarnowskich, zaś w 1725 roku kupiła go, robiąca karierę u schyłku Rzeczypospolitej, żmudzka rodzina Sołłohubów. Potem jeszcze należał do Pociejów, Oborskich, Orsettich, Karskich, aż wreszcie w 1949 roku został odebrany przez państwo.

Budowlę ulokowano na wyspie, powstałej z uregulowania kępy rzecznej. Można sobie wyobrazić, jak niepewnym fundamentem jest taki niewielki skrawek terenu, zewsząd otoczony wodą. Średniowieczni budowniczowie poradzili sobie, wbijając głęboko w ziemię dębowe pale. które umocniły grunt pod zamkiem. Oporów ma na pierwszy rzut oka walory militarne - mury, fosy, strzelnice, ale służyły one raczej wypełnieniu ówczesnych standardów bezpieczeństwa, zaś oddalona od siedzib ewentualnych wrogów budowla została zaprojektowana przede wszystkim jako rezydencja.

last minute Turcja wczasy 2012